W końcu udało się zrobić pierwszy lot powyżej 50 km na nizinach. Nic nie zapowiadało, że będzie to tak udany dzień bo niebo nie wyglądało najpiękniej i wielu dobrych pilotów bądź nie odlatywało od lotniska bądź też padało niewiele dalej. Udało mi się zabrać już w pierwszym holu i pomimo kryzysu na 15 km, polecieć dalej. Łatwo nie było bo kierunek wiatru zwiewał na poznańskie TMA i trzeba było mocno trawersować aby nie spotkać podchodzących do lądowania Boeingów:-) Ciężko było patrzeć na piękne chmury w zakazanej strefie a szukać noszeń tam gdzie można było lecieć. Motywował mnie tylko głos Joozefa w radiu, który leciał przede mną i widok Bola, który mnie minął i ciął na swojej żyletce do przodu. Niestety na 50 km, tuż obok Grodziska Wlkp. wleciałem nad las a piękna, dająca nadzieję chmura była w prawą stronę, prawdopodobnie w TMA i musiałem trawersem przebijać się w poszukiwaniu noszeń, a tu już duszenie posadziło mnie na ziemi. Za chwilę przybiegła jakaś kobieta z córką  z okolicznej wsi bo myślały że skończyło mi się paliwo:-) potem dłuższy spacer polami i lasami, aż w końcu zabrała mnie samochodem jakaś para z dzieckiem mówiąc że następnym razem mam od razu iść do ich domu na wsi to mnie znowu zawiozą do Grodziska:-) stamtąd zabrała mnie Madzia i pojechaliśmy po Joozefa i Bola którzy dociągnęli do 90 km. W nagrodę zjedliśmy lody na macu:-) To był piękny dzień dla Green Teamu.